Bu aralar kendimdeki boşvermişliği anlamakta zorlanıyorum. Sınavların bittiğinden midir nedir anlamadım. Daha doğrusu bir tek sınavım kaldı ve ardından biraz olsun daha da rahat olacağımı sanıyorum. Ama nedense bu aralar içimden hiç ama hiç bir şey yapmak gelmiyor. Çok çabuk sıkılmaya başladım hemen her şeyden. Depresyona mı girdim nedir? Hani Fuzuli demiş ya "Söylesen tesiri yok, sussan gönül razı değil" diye. Benimki de aynı durum. Bir an boşvermişim diyorum nasıl olsa yarına yalan olacak her şey; ama hemen ardından vazgeçiyorum. Bir an ders çalışmaya çalışıyorum; ama hemen ardından sıkılıyorum. Bir an hayatla dalga geçiyorum, takmıyorum; fakat bu sefer de yapmam gerekenler olduğu için onu da tam anlamıyla beceremiyorum. Ne yapsam içim rahat etmiyor.
Bu böyle gitmez! Bir an önce kendime gelmeli, silkinmeliyim..
Çünkü içim bu durumda olmama da müsade etmiyor...
